eigenwijs zijn we allemaal wel eens geweest

Eigenwijs zijn we allemaal wel eens geweest, toch?

Ik ben ook niet perfect. Ik ben ook eigenwijs geweest vroeger.eigenwijs zijn we allemaal wel eens geweest

Als ik een klant help met een piercing en een hele toespraak geef over wat wel een niet te doen ermee krijg ik vaak de indruk dat mensen wel luisteren en horen maar uiteindelijk vaak eigenwijs gaan doen wat ze in ieder geval al zouden doen.

Ik wil even iets uit de weg helpen. Het is namelijk zo dat ik ook daar ben geweest.

tapered insertion pinsIk heb mijn eerste oorlel stretching gedaan met een acryl crescent, haakje… whatchamacallit en in één dag, op een festival, Lowlands. Op t droge, zomaar, door te duwen en dan de rubberen elastiekjes er tegenaan te schuiven en even later verder te duwen. Van 1.6 naar 6 mm in één dag! (slechtslechtslecht) Toen was ik 18. Toen ik thuiskwam van Lowlands had ik een rood, dik en pijnlijk oor maar ik dacht dat het erbij hoorde. Gelukkig ben ik de volgende dag wakker geworden dat ik het kwijt was geraakt in mijn slaap en heb ik weer mijn normale oorbelletjes in gedaan. Ik zou pas op mijn 23ste weer gaan stretchen. Ik ben sindsdien langzaam naar 16 mm gegaan (ik ben nu 32 en al een jaar op deze maat).

Ik heb iedere keer verschillende methodes gebruikt.
Ik liet het sieraad zo lang mogelijk erin zitten, tot ik het zat was (minimaal 2 maanden of langer als ik me goed herinner). Ik heb hoorn gebruikt, bot, hout, staal maar nooit meer acryl. Tapers, crescenten… maar nooit meer droog, altijd onder de douche, met een beetje zeep (niet doen! Hoorn, hout en bot worden poreus wanneer ze nat zijn geweest en dan kunnen er bacteriën gaan schuilen in de kleine gaatjes en scheurtjes die zich dan in het sieraad hebben gevormd). Ook geen aanrader, maar ik leerde in ieder geval. In 2008 ging ik professioneel piercen. Toen ben ik het eindelijk op de juiste manier gaan aanpakken. Ik ben het veel langzamer gaan doen en leerde oliën te gebruiken om de huid wat te helpen en te verzorgen zodat het zijn elasticiteit terugkreeg. Af en toe een maatje kleiner, soms helemaal geen sieraden dragen etc.…jojoba oil

Maar het had allemaal ook heel anders af kunnen lopen!

Kwa piercings is het hetzelfde eigenlijk. Vooral de kraakbeenpiercings. Dat heb ik met harde hand moeten leren helaas… Ik liet mijn helixsjes schieten (!) bij de alternatieve winkel waar ik vaak kwam, voor een tientje, want meer kon ik toen niet betalen. En dan eenmaal thuis deed ik er een ringetje in. En dan raar opkijken dat ze niet goed genazen. Dat er bultjes kwamen, dat ze maandenlang ontzettend pijn deden en rood bleven en warm voelden en er “spul” uit kwam! Ik woonde op mezelf, op kamers, met een kat (die op bed sliep) een paar ratten (ook in mijn nek, ook tegen de piercings), een fret, muizen… ik ging veel uit…. Met alle gevolgen van dien. Ik had meer dan 16 oorpiercings in die tijd. Maar daarvan heb ik 6 eruit gehaald omdat ze maar niet genazen. Ik was nog lang geen piercer en de huisarts zei meestal dat ik het er maar uit moest halen dus ja… dan moet dat maar en ze doen zo’n pijn.

Ook ben ik een aantal keer naar een cosmetisch chirurg gegaan voor het helpen tegen van die gigantische bobbels die ik aan de een en de andere oorpiercing overhield. Niet alleen in het kraakbeen trouwens, mijn derde oorlel piercing was namelijk ook het slachtoffer van zo iets. Nu ik er meer over weet, is het vermoedelijk in eerste instantie een vochtbultje geweest dat later is gaan ontsteken, en door het steeds weer wisselen van de sieraad in de hoop dat dat zou helpen (niet doen dus!) is het later littekenweefsel geworden, wat dus niet zo makkelijk meer wegtrekt. Ik ben ermee naar de huisarts geweest in de hoop zij er iets op zouden weten. Toen ben ik naar de cosmetisch chirurg in het ziekenhuis doorverwezen. In eerste instantie had de huisarts erover dat de chirurg het misschien wel weg kon snijden. De chirurg had er iets anders op. De bobbels werden geïnjecteerd met een steroïde en calendulan oplossing bedoeld tegen keloïds. Zij dacht namelijk dat het een keloïd was. Dat was het niet, maar het was wel littekenweefsel en het heeft iets geholpen. De bobbel werd dus ermee geïnjecteerd. Dat was behoorlijk pijnlijk. Hierdoor werd die bobbel wel twee keer zo dik en rood. Na een week werd deze aanzienlijk kleiner maar verdween niet. En blij dat ik was dat het aan de achterkant van mijn oor zat en niet aan de voorkant! Ik had nog een paar piercings ernaast zitten die het wel hadden overleeft en daar zette ik labretstaafjes in met een grotere achterkant om zo dat bobbeltje te camoufleren. Na een jaar of wat speelde die bewuste bobbel nog eens op door heel dik en hard te worden, ik dacht dat er geen eind aan kwam. Toen leek er een korstje op te komen. Na een week of twee was het plots verdwenen, bobbel en al. Gelukkig maar. Maar die andere op mijn kraakbeen zit er nog steeds.

Nu weet ik beter, maar nu zit ik met een paar lelijke littekens van bultjes en scheurtjes… Sommige dingen vergeet je nooit meer. Al zou je het willen zijn die littekens er om je aan je fouten te blijven herinneren.

Dit wens ik niemand toe. En hoe eigenwijs ik toen was, als iemand mij toen de informatie had gegeven zoals wat ik nu via deze website probeer te geven had ik er misschien toch een paar kunnen houden en niet zo veel last ervan gehad als ik toen geleden heb!

Vandaar mijn speeches. Het is om je te helpen. Volg je mijn advies of niet dat is aan jou maar ik kan je helpen in ieder geval, ook wanneer je eigenwijs bent, wilt zijn of wat dan ook.

Waarschuwing, regels en eigendom van en op deze website: Copyright, Disclaimer.

Als er vragen zijn, kom dan gerust eens langs in de winkel, bel op werkdagen (volgens de openingstijden van de fysieke winkel) naar 070 2148937, mail naar info@soesha.nl of vraag een consult aan (wanneer er persoonlijk advies nodig is over de verzorging van een piercing of de genezing ervan). Volg ook mijn activiteiten op sociale media.

Wil je een afspraak maken? Stuur mij een Privé bericht via de Facebook Pagina.