Verschil tussen piercers en tatoeëerders

Verschil tussen piercers en tatoeëerders

“Zet je ook tatoeages?” Dat is een vraag die mij zeer vaak gesteld wordt als ik net een piercing bij iemand gezet heb of als ik iemand vertel wat mijn beroep is.

Nee, ik zet geen tatoeages. Ik heb vroeger veel getekend en ik vind het een zeer interessant vak en laat mezelf dan ook zeer graag versieren met inkt van top tot teen maar het zelf doen zou ik me nog niet zo snel aan wagen. Om meerdere redenen.

Ik kan niet zo goed tekenen als ik zou willen en ik zou dan ook zeer onzeker zijn als ik iemand zou tatoeëren met een van mijn ontwerpen. Het is namelijk al vrij snel niet goed genoeg en ik kan het dan niet over mijn hart verkrijgen om dat iemand aan te doen ook al zouden zij het zelf wel erg mooi vinden. Ik zou er dan geen schoon geweten van houden zeg maar. Maar ook omdat tatoeëren iets heel anders is dan piercen. En piercen is mijn roeping.

Piercen is onder andere precisie, een stukje medische wetenschap en timmermans oog, sieraden kennis en materialen kennis… het is gewoon weg iets heel anders dan tatoeëren. En ik wil heel goed zijn in een ding, niet wel oké in twee dingen.

kleine bij notitie: ik zeg niet dat alle tattoos of tatoeëerders niet precies werken ik bedoel ook zeker niet te zeggen dat tatoeëerders onhygiënisch zijn. begrijp me niet verkeerd, ik neem ook graag tattoos en heb veel respect voor tatoeëerders en hun kunsten en vaardigheden. In elk geval van de tatoeëerders die ik bezoek en aanbeveel.

Tatoeëren is kunst, schilderen, tekenen.

Tatoeëerders zijn ook een hele andere steek mensen dan piercers denk ik. Tatoeëerders zijn kunstenaars, wereldreizigers… vaak loners of backpackers, open minded en liberaal (dit is helemaal niet negatief bedoeld for the record :) !)… ben ik allemaal ook wel maar dan anders.

Ik ben geen kunstenaar, ik ben misschien wel creatief maar totaal niet genoeg om tatoeëerder te zijn. Ik zou dolgraag een wereldreiziger willen zijn en dat ben ik in mijn hart ook wel maar als piercer ben je toch sneller gebonden aan een studio omdat daar je sieraden en materialen liggen. Een tatoeëerder heeft enkel zijn papier, potlood, machines en inkt nodig. Die kan dat overal mee naartoe nemen. Dat lijkt mijn geweldig.

Maar piercing is mijn bloed, adem, slaap, energie, lust en leven.

Er wordt namelijk vaak neerbuigend door bepaalde mensen (ik zal geen namen noemen H. Schiffmacher in zijn boek Lexicon Der Tatoeages) naar piercers gekeken omdat zij verkondigen dat iedereen wel gaatjes kan prikken. Maar dat is echt niet zo. Piercings zijn allemaal anders, huiden en anatomie vormen zijn allemaal anders. Mensen hebben allergieën, voorkeuren, verschillende leefstijlen, smaak… en al deze dingen maken verschil alleen al in het type of materiaal van sieraad dat zij moeten dragen. Dan zijn er ook tientallen verschillende piercings die op tientallen verschillende manieren gezet kunnen worden maar er zij maar weinig manieren waarop deze piercing een langdurig succes kunnen worden en een plezier voor de drager en geen hinder of zelfs verminking.

Piercers zijn in hun karakter dus ook vaak heel verschillend van tatoeëerders op vele opzichten.

Een mooi verschil want ik ben opgevoed met kunst en omring mezelf graag met kunst. Ik zie piercing ook als een vorm van kunst maar niet in beeldend kunst maar meer een vorm van wetenschap. Tatoeëerders zijn ook makkelijker met bepaalde dingen. Piercers letten veel op hygiëne en precisie, op hun klanten en hoe zij zich voelen. Tatoeëerders gaan vaak helemaal op in hun tekeningen, ze zijn dan echt aan het schilderen. Beiden zijn geweldig en diepgelegen passies van mij maar ze zijn totaal verschillend. Eigenaardig eigenlijk dat ze vaak, bijna altijd, samen worden gezien, samen onder een dak, in dezelfde shop. Terwijl piercing en bodymodification eigenlijk meer met elkaar verwant zijn dan piercing en tattoo.